Er worden in Amsterdam vreemde eisen gesteld aan huurders. Bijvoorbeeld een kookverbod, of bijbetalen voor logées. Er is veel discussie over de vraag hoe ver de eisen van een verhuurder mogen gaan. Vaak kloppen de eisen wettelijk gezien niet: als een verhuurder naar de rechter stapt als een huurder de eisen overtreedt is het onwaarschijnlijk dat hij succes boekt. Het verschilt echter per zaak wie er gelijk krijgt. Grondrechten van de huurder moeten worden afgewogen tegen de belangen van de verhuurder; nogal een grijs gebied.

De harde grens ligt bij discriminatie. Als verhuurders eisen stellen die toegespitst zijn op een bepaalde groep mensen zal hij het verliezen in de rechtbank. Het voorbeeld van ‘alleen op westerse wijze mogen koken’ is hier een goed voorbeeld van. Lastiger is het als een verhuurder bijvoorbeeld alleen vrouwelijke huurders wil, omdat dit prettiger is voor bestaande huurders. Hoe dan ook: door de overspannen woningmarkt in Amsterdam kunnen verhuurders bijzondere eisen stellen.

Sinds 1 juli 2016 is het volgens de wet mogelijk om woningen aan bepaalde doelgroepen te verhuren; bijvoorbeeld expats. Ook het verbieden van huisdieren en/of roken is volstrekt normaal. Dit zijn namelijk gebruikseisen. Inkomenseisen zijn bij huurwoningen in de vrije sector ook toegestaand. Verhuurders mogen deze eisen bepalen en de inkomens van huurders opvragen.

20 augustus 2017
Bron: Het Parool